Właściciel największej baterii sieciowej Australii zamknął portfelowe refinansowanie o wartości 1,75 mld dolarów australijskich (ok. 1,22 mld USD), z udziałem jedenastu banków. Pieniądze mają sfinansować dalszą rozbudowę floty magazynów energii Akaysha Energy do poziomu 6 GW/25 GWh, a cała transakcja toczy się równolegle z procesem sprzedaży spółki przez jej właściciela, funduszu BlackRock.
Informację o zamknięciu finansowania podały 20 października 2026 roku niezależnie od siebie serwisy ReNew Economy, Energy-Storage.News oraz pv magazine Australia, a kwotę 1,75 mld AUD potwierdzają też serwisy branżowe Evertiq i TaiyangNews. Część tytułów prasowych posługuje się przeliczeniem na dolary amerykańskie (ok. 1,2 mld USD) jako główną liczbą, co bywa mylące – w walucie, w której zawarto umowę, mowa jest o 1,75 mld AUD.
Bank z jedenastoma podpisami
Nowa struktura zastępuje wcześniejsze, rozproszone finansowanie poszczególnych projektów jedną, portfelową umową kredytową. Obejmuje trzy transze o terminach zapadalności 5, 7 i 10 lat, a do tego odnawialne linie płynnościowe oraz instrumenty warunkowe, których szczegółowe oprocentowanie nie zostało podane publicznie.
Kredytu udzieliło jedenastu banków: ANZ, BNP Paribas, Bank of China, CIBC, Commonwealth Bank of Australia, Deutsche Bank, DNB, ING, Mizuho, MUFG i Rabobank. Doradcą prawnym Akaysha Energy była kancelaria White & Case, doradcą finansowym RBC Capital Markets, a doradcą zabezpieczającym ryzyko stopy procentowej firma Chatham. Stronę banków reprezentowała kancelaria Allens, a due diligence techniczne i finansowe prowadziły Aurora, Jacobs, KPMG, Marsh oraz JPA.
Jak podaje ReNew Economy, we wcześniejszych etapach negocjacji, prowadzonych od kwietnia 2026 roku, kwota transakcji była wyższa – sięgała nawet 2,05 mld AUD, zanim w kolejnych miesiącach została obniżona do ostatecznych 1,75 mld AUD. Spółka nie skomentowała powodów tej korekty.
„To ważny kamień milowy dla Akaysha i było nam przyjemnie zobaczyć dalsze silne wsparcie ze strony kredytodawców” – powiedział Andrew Wegman, Managing Director i Chief Financial and Investment Officer Akaysha Energy, cytowany przez ReNew Economy i Energy-Storage.News.
Wegman dodał, że „portfelowa struktura finansowania daje nam elastyczność, by przyspieszyć kolejną falę projektów”.
Waratah w portfelu, ale niezupełnie w umowie
Największym i najbardziej znanym aktywem Akaysha Energy jest Waratah Super Battery – system o moc 850 MW i pojemności 1680 MWh, zbudowany na terenie dawnej elektrowni węglowej Munmorah na Central Coast w Nowej Południowej Walii. Bateria pełni funkcję „amortyzatora” sieci przesyłowej: 700 MW/1400 MWh jej mocy jest zarezerwowane dla operatora przesyłowego Transgrid w ramach programu ochrony integralności systemu (SIPS), co pozwala sieci NSW bezpieczniej przenosić większe ilości energii z farm wiatrowych i słonecznych.
Tu pojawia się rozbieżność między źródłami, którą trzeba czytelnikowi uczciwie zasygnalizować. Większość mediów branżowych (ReNew Economy, Energy-Storage.News, pv magazine Australia, Evertiq) pisze, że Waratah nie wchodzi w skład refinansowanej czwórki aktywów, bo ma już własną umowę powiązaną z kontraktem Transgrid. Dwa inne źródła specjalizujące się w finansowaniu projektów, New Project Media i theenergy.co, liczą Waratah jako jedno z pięciu aktywów objętych nową umową. Żadne z dostępnych źródeł nie rozstrzyga tej sprzeczności w sposób jednoznaczny, więc najbezpieczniej jest mówić o czterech do pięciu aktywów w portfelu finansowania, z Waratah jako przypadkiem granicznym.
Cztery baterie, które na pewno są w umowie
Pozostałe cztery projekty, obecne w refinansowaniu według wszystkich sprawdzonych źródeł, to:
- Orana BESS – 415 MW/1660 MWh w Central West Renewable Energy Zone w Nowej Południowej Walii, działająca od czerwca 2026 roku. 200 MW jej mocy jest objęte dwunastoletnią umową wirtualnego tollingu z EnergyAustralia, a projekt ma też długoterminową umowę na usługi energetyczne (LTESA) z rządem stanu NSW.
- Ulinda Park BESS – pierwsza faza o moc 155 MW i pojemności 298 MWh w regionie Western Downs w Queensland, działająca od grudnia 2025 roku.
- Brendale BESS – 205 MW/410 MWh, również w Queensland, w pełni operacyjna.
- Elaine BESS – 311 MW/1244 MWh w Central Highlands Renewable Energy Zone w stanie Wiktoria, w budowie od października 2025 roku, z planowanym zakończeniem w drugiej połowie 2027 roku. Projekt miał już wcześniej własne, odrębne finansowanie budowy na poziomie ok. 460 mln AUD, które prawdopodobnie zostało włączone do nowej, portfelowej struktury.
Akaysha deklaruje, że cały portfel – łącznie z projektami w fazie rozwoju, takimi jak Glenrowan w Wiktorii czy Deer Park/Ravenhall (275 MW/1100 MWh, zwycięzca federalnego przetargu Capacity Investment Scheme) – ma urosnąć do około 6 GW i 25 GWh mocy i pojemności w australijskim rynku NEM. Tę liczbę powtarza pięć niezależnych serwisów, co daje jej solidne potwierdzenie, w przeciwieństwie do szczegółowych parametrów poszczególnych projektów z dalszej fazy rozwoju, które różnią się między źródłami i warto traktować jako wstępne.
BlackRock finansuje i jednocześnie sprzedaje
Akaysha Energy należy do BlackRock, a konkretnie do jego działu Climate Infrastructure, który kupił spółkę w 2022 roku – to była pierwsza inwestycja BlackRock w magazynowanie energii w regionie Azji i Pacyfiku. Nowe refinansowanie nie jest jedynym ruchem kapitałowym wokół Akaysha w tym roku.
Według doniesień New Project Media z 6 października 2026 roku, BlackRock prowadzi równolegle proces sprzedaży Akaysha Energy, z Macquarie Capital jako doradcą sprzedającego. Proces wystartował na początku 2026 roku, niewiążące oferty wstępne wpłynęły w pierwszym tygodniu lipca, a od połowy września trwa faza wiążących ofert – choć, jak podaje NPM, z opóźnieniem względem pierwotnego harmonogramu, bo strona sprzedająca nie otrzymała ofert na satysfakcjonującym poziomie. BlackRock celuje w pełną sprzedaż spółki, ale rozważa też wariant przyjęcia nowego partnera kapitałowego i pozostania przy mniejszościowym udziale. Akaysha ma już aktywa i projekty rozwojowe nie tylko w Australii, ale też w Stanach Zjednoczonych, Niemczech (joint venture z Copenhagen Energy) i Japonii.
Energy-Storage.News zwraca uwagę, że choć Akaysha wcześniej w 2026 roku rozważała pozyskanie inwestora na udział mniejszościowy, ogłoszenie refinansowania nie wspomina o jakiejkolwiek emisji akcji – to czysto dłużna transakcja, odrębna formalnie od procesu sprzedaży, choć obie sprawy toczą się w tym samym czasie i dotyczą tej samej spółki.
Dlaczego Australia i jak to wygląda na tle świata
Skala refinansowania Akaysha ma sens tylko w kontekście tempa, w jakim rośnie australijski rynek magazynów energii. Według danych operatora rynku AEMO za drugi kwartał 2026 roku, moc zainstalowanych magazynów sieciowych w krajowym rynku energii elektrycznej (NEM) przekroczyła po raz pierwszy 9000 MW – między drugim kwartałem 2025 i drugim kwartałem 2026 przybyło 4640 MW i 12 353 MWh nowej pojemności. Sama kolejka projektów bateryjnych czekających na przyłączenie do sieci sięga 39,6 GW, a cała kolejka przyłączeniowa wszystkich technologii wzrosła rok do roku o 42 proc., do 75,4 GW, z czego baterie odpowiadają za 53 proc. W roku finansowym 2026 AEMO przyłączył rekordowe 9,1 GW nowych mocy wytwórczych i magazynów, ponad dwa razy więcej niż rok wcześniej.
Australia jest obecnie trzecim największym na świecie rynkiem wielkoskalowych magazynów energii, a w 2025 roku projekty o mocy 4,3 GW osiągnęły w tym kraju zamknięcie finansowe. Plan rozwoju systemu AEMO na 2026 rok (Integrated System Plan) zakłada budowę 35 GW magazynów krótko- i średnioterminowych oraz 5 GW magazynów długoterminowych do 2050 roku.
W globalnej skali umowa Akaysha, choć jedna z największych w Australii, pozostaje wyraźnie mniejsza niż największe transakcje na świecie. Dla porównania, projekt Abu Dhabi Gigascale Solar and Battery w Zjednoczonych Emiratach Arabskich (19 GWh magazynów połączonych z 5,2 GW fotowoltaiki) osiągnął w lipcu 2026 roku zamknięcie finansowe na poziomie 6,1 mld USD, z czego 5,1 mld USD w długu od trzynastu banków. Bliżej skali Akaysha jest australijski Supernode BESS, rozwijany przez Quinbrook, z zaangażowanym kapitałem rzędu 1,4 mld AUD na pierwsze trzy etapy. Sama Waratah Super Battery, mimo rozpoznawalności, w globalnych rankingach największych magazynów energii na świecie zajmuje dopiero siódme miejsce.
Dla polskiego rynku, gdzie finansowanie dużych magazynów energii wciąż opiera się głównie na pojedynczych projektach i lokalnych bankach, australijski model refinansowania na poziomie całego portfela – z udziałem międzynarodowego syndykatu i jasno określonym celem w postaci dalszej rozbudowy, a nie tylko spłaty istniejącego długu – pokazuje, w jakim kierunku może pójść finansowanie BESS, gdy krajowy rynek magazynów urośnie do skali porównywalnej z australijską.
